شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دلتنگی و غم فراق عزیزان سخن می‌گوید. او هر روز احساس خستگی و اندوه می‌کند و زندگی را بدون شادی و خوشحالی نمی‌بیند. دل او که زمانی پاک و شفاف مانند آینه بود، حالا غم و زنگار از دوری عزیزانش به خود گرفته است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تحمل غم و درد بسیار سخت است و حتی دل او از تیرهای غم زخم‌خورده است. او می‌گوید که لذت و خوشی هنگامی برایش معنا دارد که دلش شاد باشد، و در غیر این صورت، هر شادی‌ای برایش بی‌فایده است. در نهایت، شاعر بر اعتماد به خدا تأکید می‌کند و امیدوار است که در پایان رنج، خوشحالی و شادکامی به او برسد.
نیست روزی که نیستم دلتنگاز چه از آسمان آینه رنگ؟
هوش مصنوعی: هیچ روزی نیست که دلتنگ نباشم؛ نمیدانم دلیل آن چیست، شاید به خاطر رنگ آسمان است که مانند آینه میدرخشد.
رخت محنت نهم به منزل عیشزانکه شد بارگیر شادی لنگ
هوش مصنوعی: بار محنت و دشواریام را برمیدارم و به جایی میروم که در آن شادی و خوشی وجود دارد، چون حالا زمان آن رسیده که از غم و اندوه فاصله بگیرم و از لحظات شاد زندگی بهرهمند شوم.
دل من کز صفا چو آینه بودیافت از فرقت عزیزان زنگ
هوش مصنوعی: دل من که به پاکی و روشنی آینه بود، در نتیجه جدایی از عزیزان، زنگار و تیرگی گرفت.
از تو پرسم چگونه دارد دلور بود آفریده ز آهن و سنگ
هوش مصنوعی: از تو میپرسم چطور دل میتواند عاشق باشد در حالی که آن را از آهن و سنگ ساختهاند؟
طاقت غصه های پشتا پشتقوت زخمهای رنگارنگ
هوش مصنوعی: تحمل دردهای مداوم و غمهای پی در پی، واقعاً سخت است و انسان را خسته و زخمی می‌کند.
آنچه در دل غم فراق کندنکند صد هزار تیر خدنگ
هوش مصنوعی: هر چیزی که در دل انسان به خاطر درد جدایی ایجاد میشود، نمیتواند به اندازهی صد هزار تیر سهمگین آسیب برساند.
نکنم عیش از آنکه خوش نبودعیش های فراخ با دل تنگ
هوش مصنوعی: من هرگز نمیتوانم از زندگی لذت ببرم، حتی اگر سعادت و خوشیهای زیادی در دسترس باشد، چون دل من آشفت و ناراحت است.
چون فراغت ز چنگ شد بیرونزشت باشد فغان و ناله چنگ
هوش مصنوعی: وقتی از نوازش چنگ رهایی یابیم، فریادها و نالههای آن زیبا نیستند.
نکبت پار و غصه امسالکه همی داشت سوی من آهنگ
هوش مصنوعی: امسال غم و اندوهی بر من سایه افکنده که هر لحظه به سوی من میآید و حالتی ناخوشایند را برایم به وجود آورده است.
ریخت از روی عیش رونق و آببرد از کار دل طراوت و رنگ
هوش مصنوعی: خوشی و شادابی زندگی از بین رفت و دل نشینی و زیبایی به کلی از دست رفت.
کم کند تکیه بر جهان دو رویهر که عاقل بود به صلح و به جنگ
هوش مصنوعی: هر کسی که عاقل باشد، در موقعیتهای مختلف به جنگ و صلح توجه می‌کند و از اعتماد به دنیای فانی و ناپایدار پرهیز می‌کند.
زانکه با اهل روزگار اوحیله روبه است و خوی پلنگ
هوش مصنوعی: زیرا که آنها که در این زمان زندگی میکنند، در کارهای خود مکر و فریب دارند و مانند پلنگ، رفتارشان خطرناک و ناپسند است.
دل من کی بود به رنج سزا؟در سزا کی بود به کام نهنگ؟
هوش مصنوعی: دل من چرا باید به زحمت و رنج بیفتد؟ در برابر این رنج، چه چیزی میتواند به شادی و خوشبختی من بیفزاید؟
از جهان غم به من چگونه فتاد؟نه جهان تنگ شد چو حلقه تنگ؟
هوش مصنوعی: چگونه غم از این دنیا بر من چیره شد؟ آیا دنیا به اندازه یک حلقه تنگ نشده است؟
بر خدای اعتماد آن دارمکه دهد شهد اگر چه داد شرنگ
هوش مصنوعی: به خدایی که به او اعتماد دارم، امید دارم که حتی اگر در زندگیام تلخیهایی وجود داشته باشد، در نهایت چیزهای شیرینی هم به من خواهد داد.
چون رسیدست رنج دل به شتابمرکب خرمی رسد به درنگ
هوش مصنوعی: وقتی که دلی به شدت در رنج است، شتاب و سرعت آن بیشتر میشود و برعکس، وقتی که خوشحالی و آرامش وجود دارد، فرد به آرامی پیش میرود.