شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر در مورد رنج و فراق از عزیزان و دوستان است. شاعر به زندگی‌ای پر از اندوه و غم اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ روزی فراموش نخواهد کرد که از نیاز و تشویش رنج می‌برد. او از دست دادن یاران و عزیزانش را به شدت احساس می‌کند و بر این باور است که این رنج سزاوارش است. شاعر همچنین به ناکامی در لذت‌های دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که غم فراق دوستانش او را آسوده نمی‌گذارد. او همچنین به این موضوع می‌پردازد که در دنیای فانی، جمال و خوشی‌ها پایدار نیستند و رنج و عذاب گاهی زندگی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر تنها دل خوشی‌اش را در ارتباط با کسانی می‌بیند که در نزدیکی‌اش هستند و بر این باور است که ارزش زندگی در پیوندهای عاطفی و دوستانه است.
مرا با آنکه با اقبال و با دولت سری دارمز عالم نگذرد روزی که از عالم نیازارم
هوش مصنوعی: من با آنکه در زندگیام خوششانس و خوشبخت هستم، هرگز روزی نخواهد گذشت که از این دنیا و نیازهای آن دل بکنم.
به من بر نگذرد روزی که از تشویش و رنج دلنه از جنسی اثر بینم نه از عیشی خبر دارم
هوش مصنوعی: روزی نخواهد گذشت که من از نگرانی و درد قلبم رهایی یابم، نه نشانی از دنیا و لذاتش ببینم و نه خبری از خوشی‌ها داشته باشم.
مرا چون رفته اند از دست یاران و عزیزان هماگر رنجور دل باشم به رنج دل سزاوارم
هوش مصنوعی: وقتی که دوستان و عزیزانم از دستم رفتهاند، اگر حتی دلم به درد بیافتد، باید بپذیرم که سزاوار این رنج هستم.
ز دولت هر چه باید داد لیک از غم نکرد ایمنچه سود ار گل دهد زین سو چو زان سو می نهد خارم؟
هوش مصنوعی: از نعمتها و برکات زندگی هر چه بخواهی میتوانی بگیری، اما از درد و غم نمیتوان فرار کرد. چه فایدهای دارد که از این طرف گل بیاید اگر از آن طرف خارها در راهم باشند؟
زهر بد کز جهان زاید فراق دوستا بترز رنج فرقت ایشان من از انده گرانبارم
هوش مصنوعی: فراق دوستان زهر بدی است که از این دنیا به وجود میآید و من از اندوهی که ناشی از جدایی آنان است، بسیار آزردهام.
فراق آن و رنج این مرا نگذارد آسودهکه تا روزی به شرط خویش حق عیش بگزارم
هوش مصنوعی: جدایی از او و درد این وضعیت آسایش را از من سلب کرده است، تا زمانی که به وعده خودم نتوانم زندگی شاد و بیخیالی داشته باشم.
اگر چه غصه ها بینم ز گردون آه می نکنمبدان تا هر گرانجانی نگوید من سکبسارم
هوش مصنوعی: اگرچه غصهها و مشکلات زیادی را از دنیا میبینم، اما آه و ناله نمیکنم تا کسی دربارهام حرفی نزند و نگوید که من به سختی افتادهام.
دلی خوش گر کسی جایی فروشد در همه عالممنم آن کس که آن دل را به جان و دل خریدارم
هوش مصنوعی: اگر کسی دلی شاد را به فروش بگذارد، من در تمام جهان آن شخصی هستم که آن دل را با جان و دل میخرم.
به همدم خوش بود عشرت چو حاصل نیست این معنیدمی ناخوش نهد هر ساعتی ایام دربارم
هوش مصنوعی: اگرچه خوشی و لذت با دوستی زیباست، اما وقتی که بهرهای از آن نیست، حتی یک لحظه ناخوش هم در هر ساعتی از زندگیام بر من سایه میافکند.
جهان دیرست تا دارد جفا بر طبع مستولیاگر انصاف خواهم زو پس از انصاف بیزارم
هوش مصنوعی: دنیا همواره به ظلم و ستم ادامه می‌دهد. اگر بخواهم عدالت را جستجو کنم، پس از آن به ستمگری تمایل مییابم.