شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به قدرت و بزرگی خدا اشاره می‌کند، که مانند مهره‌های یک بازی در دست اوست و همه چیز تحت فرمان اوست. او به شاه می‌گوید که از دوری و دور بودن بنده‌اش از خدمت به او، روزی خوش نداشته است. در واقع، این شعر از عشق و ارادت به شاه و خداوند صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که جدایی از آن‌ها برای بنده عذاب‌آور است.
شاها بدان خدای که در دست قدرتشهفت آسمان چو مهره به دست مشعبدست
هوش مصنوعی: ای پادشاه! به خداوندی که هفت آسمان را مانند مهرهای در دست قدرت خود دارد، توجه کن.
فرمان دهی که در خم چوگان حکم اوستآن گویهای زر که برین سبز گنبد است
هوش مصنوعی: فرماندهی که در بازی چوگان قدرتش را اعمال می‌کند، همان توپهای زرینی هستند که بر روی این گنبد سبز قرار دارند.
کین بنده تا ز خدمت بزم تو دور ماندروزی دمی خوش از دل او بر نیامدست
هوش مصنوعی: این بنده هرگز نتوانسته است لحظهای خوش را از دل خود احساس کند، چون که از حضور در محفل تو دور مانده است.