قطعات

شمارهٔ ۱

جمال طبلکی! سگ بهتر از توست

شمارهٔ ۲

شاها جمال طبلکی این زن وفاست کو

شمارهٔ ۳

زهی باد بر تو و عکس حلمت

شمارهٔ ۴

دعاگوی دیرینه مداح مجرم

شمارهٔ ۵

صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هست

شمارهٔ ۶

ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلال

شمارهٔ ۷

بزرگ جهان خواجه شاه قدر

شمارهٔ ۸

به خدایی که بر میان قلم

شمارهٔ ۹

به خدایی که او به قدرت خویش

شمارهٔ ۱۰

نیکویی کن شها که در عالم

شمارهٔ ۱۱

زهی شکسته رواق سپهر نیلی را

شمارهٔ ۱۲

سپهر قدرا در قبضه کفایت تست

شمارهٔ ۱۳

ای آنکه لطیفه های طبعت

شمارهٔ ۱۴

صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش را

شمارهٔ ۱۵

شاها بدان خدای که در دست قدرتش

شمارهٔ ۱۶

خسروا! یک روزه عزم خدمتت

شمارهٔ ۱۷

کرم پناه جهان عز دین تویی که ز تو

شمارهٔ ۱۸

شاها بدان خدای که آثار صنع او

شمارهٔ ۱۹

مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیع

شمارهٔ ۲۰

شاها تویی آنکه از بزرگی

شمارهٔ ۲۱

به خدایی که کلک قدرت او

شمارهٔ ۲۲

صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتش

شمارهٔ ۲۳

به خدایی که نفس ناطقه را

شمارهٔ ۲۴

ز گردون آرمیده چون بود خلق؟

شمارهٔ ۲۵

زهی ملک بخشی که از روی قدرت

شمارهٔ ۲۶

ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت

شمارهٔ ۲۷

مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟

شمارهٔ ۲۸

هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید

شمارهٔ ۲۹

ز روح القدس دوش کردم سؤالی

شمارهٔ ۳۰

نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد

شمارهٔ ۳۱

به خدایی که ید قدرت او

شمارهٔ ۳۲

از بستر غم که جای بدخواه تو باد

شمارهٔ ۳۳

به خدایی که در ستایش عقل

شمارهٔ ۳۴

تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم

شمارهٔ ۳۵

به خدایی که روی گردون را

شمارهٔ ۳۶

اوحد دین چون ز حادثات زمانه

شمارهٔ ۳۷

دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تست

شمارهٔ ۳۸

عیسی وقت ما رئیس الدین

شمارهٔ ۳۹

به جان آفرینی که ابر بهاری

شمارهٔ ۴۰

ای یازده امهات و نه آب

شمارهٔ ۴۱

به خدایی که قدرت او را

شمارهٔ ۴۲

هر که بر مردمان ستم نکند

شمارهٔ ۴۳

گفت آن کس که در جهان او را

شمارهٔ ۴۴

چه فتوی کند خواجه خواجه زاده

شمارهٔ ۴۵

ای جهان کرم سلام علیک

شمارهٔ ۴۶

خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامه

شمارهٔ ۴۷

شمس یکدست که از دست من و زخم بدم

شمارهٔ ۴۸

اکنون که روزگار به انصاف می نهد

شمارهٔ ۴۹

از بلندی نه بر او راه دعای مستجاب

شمارهٔ ۵۰

چو گیتی بگسترد فرض جلالت

شمارهٔ ۵۱

به فر دولت تو صد هزار کس هستند

شمارهٔ ۵۲

حکیما درین سبزه گاه ستوران

شمارهٔ ۵۳

صفاهان خرم و خوش می نماید

شمارهٔ ۵۴

کرم پناها! گشتم اسیر آرزویی

شمارهٔ ۵۵

قسم به واهب عقلی که پیش علم قدیم

شمارهٔ ۵۶

حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهان

شمارهٔ ۵۷

مرا دل نه و دردهای دلی

شمارهٔ ۵۸

زهی سپهر جنابی که عکس خاطر تو

شمارهٔ ۵۹

به جان آفرینی که نزد جلالش

شمارهٔ ۶۰

غم آباد ایام را آزمودم

شمارهٔ ۶۱

گل باغ فضلم زلال میم ده

شمارهٔ ۶۲

هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد

شمارهٔ ۶۳

خسروا! بر بساط خدمت تست

شمارهٔ ۶۴

به خدایی که در موجودات

شمارهٔ ۶۵

دین پناها! دم جانبخش ترا

شمارهٔ ۶۶

صاحبا! داننده اسرار می داند که من

شمارهٔ ۶۷

سعد دین اسعد آن یگانه دهر

شمارهٔ ۶۸

جنت دنیاست عرض این همایون بارگاه

شمارهٔ ۶۹

این قوم نگر که باز هستند

شمارهٔ ۷۰

ای خواجه تویی معامل من

شمارهٔ ۷۱

ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافل

شمارهٔ ۷۲

خدایگانا! معلوم رای روشن تست

شمارهٔ ۷۳

ای کلک تو بر عروس کاغذ

شمارهٔ ۷۴

شاها! تویی آنکه از دل تست

شمارهٔ ۷۵

پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را

شمارهٔ ۷۶

ای رای رفعیت آسمان را

شمارهٔ ۷۷

ای سرافراز مهتری که به دهر

شمارهٔ ۷۸

خرد را دوش گفتم کز که نازند؟

شمارهٔ ۷۹

عیسی نفسا! تویی که هر دم

شمارهٔ ۸۰

زهی ملک بخشی که خصمت ندارد

شمارهٔ ۸۱

خداوند من صارم الدین که طبعت

شمارهٔ ۸۲

یاد بادا از آنکه وجه معاش

شمارهٔ ۸۳

به خدا گر خدا روا دارد

شمارهٔ ۸۴

بلند بختا با بختیان همت تو

شمارهٔ ۸۵

خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزه

شمارهٔ ۸۶

جان بر تو پاشم از دل چون دلستان مایی

شمارهٔ ۸۷

شمس یک‌دست که از دست من و بیم هجا

شمارهٔ ۸۸

جانا همه آیت نکویی