شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از سختی‌ها و دردهای زندگی صحبت می‌کند و می‌گوید که در میان غم‌ها و مشکلات، نتوانسته آرامشی بیابد. او به بیماری خود عادت کرده و از آن راضی شده است، چرا که در جستجوی درمان، هیچ شربتی را مؤثر نیافته است. در واقع، شاعر به پذیرش وضعیت خویش و عدم امید به بهبودی اشاره دارد.
غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
هوش مصنوعی: دورههای سخت و پر از اندوه را تجربه کردهام و به این نتیجه رسیدهام که هیچ جایگاهی به اندازهٔ تنهایی و اندوه به من آرامش نمیدهد.
به بیماری خویش خرسند گشتمچو از هیچ شربت شفایی ندیدم
هوش مصنوعی: به بیماری خود عادت کردم و از این بابت راضی شدم چون هیچ دارویی برای درمانم پیدا نکردم.