شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خدایی اشاره میکند که با قدرت خود ماه و خورشید را خلق کرده و در آغاز آفرینش، هیچ چیز بینقصی باقی نگذاشته است. او بیان میکند که بدون حضور خدا، زندگی او هیچ معنا و ارزشی ندارد و تنها یادآور مرگ است.
به خدایی که کلک قدرت اوحلقه ماه و آفتاب نگاشت
هوش مصنوعی: به خدایی که نیرویش در آفرینش، حلقهی زیبای ماه و خورشید را به تصویر کشیده است.
وقت ابداع در جهان قدمصنع را هیچ باقیی نگذاشت
هوش مصنوعی: زمانی که آفرینش در جهان آغاز شد، هیچ اثری از باقیات و residues نماند.
که مرا بی حضور خدمت توزندگی جز که نام مرگ نداشت
هوش مصنوعی: زندگی من بدون حضور تو هیچ ارزشی نداشت و فقط به نام مرگ بود.