شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی مهتری بزرگوار و آزادmen است که در زمانه‌ی خود بی‌نظیر است. شاعر به ستایش او پرداخته و می‌گوید که بخت و دولت همیشه از نعمت‌های او سرشار است. همچنین اشاره دارد که دختران بخت به خدمت او آمده‌اند. شاعر از مهمانانی می‌گوید که به دیدارش آمده‌اند و با اشاره به نوشیدنی، از او می‌خواهد که برایشان هدایایی از جمله باده و لوازم نوشیدنی فرستاده تا آنان را خوشحال کند. در نهایت، هدف از این درخواست شادی و سرور مهمانان است.
ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
هوش مصنوعی: ای بزرگوار و با افتخار، تویی که در این زمان، هیچ کس نمیتواند همتراز و آزادگیات را ببیند.
دولت از بوستان فضل، تراهر زمان تحفه دگر داده
هوش مصنوعی: هر بار که به باغ فضل و نعمت نگاه میکنی، براساس آنچه که در آنجا وجود دارد، چیز جدیدی به تو هدیه میشود.
مادر بخت بهر خدمت تودختران زاده و فرستاده
هوش مصنوعی: مادر بخت برای خدمت به تو، دختران را تربیت کرده و به تو هدیه کرده است.
نزد من کهتر آمدند امروزخواجه پیر و کودکی ساده
هوش مصنوعی: امروز نزد من، شخصی بزرگ سال و پیر و همچنین یک کودک بیفکر آمده‌اند.
باده ای چند خورده و کردهطبع از بهر باده آماده
هوش مصنوعی: چند جرعه شراب نوشیدهام و حالا برای نوشیدن باده آمادهام.
به کریمی و مهتری بفرستسیم و نقل و صراحی باده
هوش مصنوعی: به کسی که با محبت و بزرگی شناخته میشود، هدیهای از سکه و خوشههای میوه و نیز شیشهای شراب بفرست.
تا بدان سیم و باده آن کودکمست خشنود گردد و گاده
هوش مصنوعی: بهخاطر آنکه کودک شاد و خوشحال شود، باید از چیزهایی مثل نقره و شراب استفاده کرد.