شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خدایی اشاره میکند که به او نفس ناطقه (روح و عقل) را عطا کرده و او را با جسمی تیره و پست آشنا ساخته است. شاعر از خداوند میخواهد که نور زندگیاش را بدون زیبایی و جمال الهی روشن نکند، در واقع بر اهمیت جمال خداوند در زندگیش تأکید میکند.
به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد
هوش مصنوعی: به خدایی که روح انسانی را با بدن مادی آشنا کرد.
که مرا کم شبی چراغ حیاتبی جمال تو روشنایی داد
هوش مصنوعی: در شبهایی که تو پیشم نیستی، چراغ زندگیام به سختی روشن میماند و بدون زیبایی تو، نورش کمرنگ میشود.