شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یک دوست یا محبوب خود درخواست می‌کند که او را با قهوه‌ای تازه و دلچسب سیراب کند. او به قدرت و زیبایی کلام آن شخص اشاره کرده و از او می‌خواهد که با شراب زندگی را شیرین‌تر کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مانند صبح که نورش با تاریکی مخلوط می‌شود، می‌خواهد آب و شراب در هم آمیخته شوند تا لذت بیشتری ببرد. در نهایت، او از معشوق خود می‌خواهد که به او باده دهد تا زندگی زیبایی را تجربه کند.
یا ملیح الکلام هات الجاماسقنی قهوة کماء غمام
هوش مصنوعی: ای زیبای کلام، دیگ مینا را بیاور و به من قهوه‌ای مانند ابرهای بارانزا بنوشان.
ای ز تو کار نیکویی به نظامپخته کن کار ما به باده خام
هوش مصنوعی: ای کاش تو کارهای نیک و زیبا را به کمال برسانی و کار ما را با نوشیدنی خام به سامان برسانی.
و امزج الماء بالمدام کمامزج الصبح نوره بظلام
هوش مصنوعی: آب را با شراب مخلوط کن، همانطور که صبح نور خود را با تاریکی شب ترکیب می‌کند.
باده در ده که عیش خواهد کردارسلان شاه آفتاب انام
هوش مصنوعی: باده را به دست آور و به او ده، زیرا ارسلان شاه برای خوشگذرانی و شادی آمده است. او مانند خورشیدی است که بر بندگان تابیده و زندگی را روشن می‌کند.