شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر به زیبایی و شادابی طبیعت اشاره شده و از گل‌ها و باران صحبت می‌شود. در ضمن، شاعر از سادگی و جوانی زندگی در کنار شاه و در مجالس او لذت می‌برد. او می‌خواهد شراب را در زیر آفتاب بنوشد و شب را با یاد بزرگی مانند سلطان ارسلان سپری کند. در کل، این شعر به جشن و شادابی زندگی و زیبایی‌های آن می‌پردازد.
اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
هوش مصنوعی: در باغ، لبخند گل همیشه بهار درخشش باران را نشان میدهد، زمانی که هوا خوش است.
ساقیا در مجلس شاه جهانپیر ده می زانکه عالم شد جوان
هوش مصنوعی: ای ساقی، در مهمانی شاه جهان، پیرمرد شراب بیاور، زیرا دنیا دوباره جوان شده است.
هاتها فی الشمس فی باحورهااسقنیها الخمر یا بدر الحسان
هوش مصنوعی: به من خمر بده، ای ماه زیبایی، تا در گرمای آفتاب از آن بنوشم و لذت ببرم.
باده ای نه بر کفم چون آفتابدر شبی چون چتر سلطان ارسلان
هوش مصنوعی: در دستانم جام نمیبینم، اما مثل نور آفتاب در یک شب تاریک، آرامش و نور را حس میکنم. مانند چتری که بر سر سلطان ارسلان است، احساس حمایت و سرپناهی دارم.