شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که در دل شاعر تأثیر عمیقی گذاشته است. شاعر عشق و زیبایی معشوق را با تصاویری همچون گل و شمع و ماه مقایسه کرده و او را نورانی و دلربا به تصویر می‌کشد. احساساتی چون شگفتی و آرزو در برابر زیبایی معشوق به وضوح در این ابیات دیده می‌شود و شاعر از جاودانگی عشق خود سخن می‌گوید.
الراح الراح یا سؤلی یا املیفالنور غاب و خاض النوم فی المقل
هوش مصنوعی: ای راحت، ای خواب، ای آرزو و امید من، نور زندگیام خاموش شده و خواب به چشمانم سنگینی میکند.
تویی که در همه عالم به حسن بی بدلیمی چو گل ز تو خواهم که لعبت چگلی
هوش مصنوعی: تو تنها زیبای بینظیری هستی که در سراسر عالم وجود دارد، همچون گلی زیبا. من از تو میخواهم که مانند یک معشوقه لطیف و نازکدل در کنارم باشی.
و اوقد الشمع من خدیک حین بداکالبدر فی الثور او کالشمس فی الحمل
هوش مصنوعی: شمع از زیباییهای تو روشن شد همانطور که ماه در میان ابرها میدرخشد یا مانند خورشید در قوس حمل.
به دیدن تو مرادیده روشنست مگرتو خاک درگه خورشید خسروان قزلی
هوش مصنوعی: در دیدار تو، امیدها روشن و روشنیبخش است، مگر اینکه تو فقط خاک پای خورشید و پادشاهان باشی.