شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جشن عید اشاره می‌کند و از زیبایی‌ها و لذت‌هایی که در این مناسبت وجود دارد سخن می‌گوید. او از محبوبش می‌خواهد که بزم را بیاراید و جام می بیاورد تا با هم جشن بگیرند. شاعر بر زیبایی چهره محبوبش تأکید می‌کند و از اهمیت شادی و جشن در این روز خاص یاد می‌کند. به طور کلی، این شعر فضایی شاد و دلنشین را به تصویر می‌کشد که تجلی‌گاه عشق و سرور است.
قد قدم العید عائدا بجلالفاسق لنا قهوة بایمن فال
هوش مصنوعی: عید با شکوه و جلالی فرا رسیده است، بنابراین برای ما قهوهای به دست راست سرو کن.
عید رسید ای کنار من ز تو خالی!بزم بیارای و می بیاور حالی
هوش مصنوعی: عید آمد و تو در کنار من نیستی! جشن برپا کن و نوشیدنی بیاور تا کمی سرحال شویم.
وجهک بدرالدجی وصدغک لیلهات سلافا علی طلوع هلال
هوش مصنوعی: چهرهات مانند ماه شب چهاردهم و صدایت مانند صدای شب است، بیا تا جرعهای از شراب به من دهی به هنگام طلوع هلال.
رطل گران کن که روی در طرب آوردشاه قزل ارسلان سپهر معالی
هوش مصنوعی: بار سنگینی بیاور که چهره فرخنده شاه قزل ارسلان را در شادی و خوشحالی نمایان کند.