شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش و عظمت شاه میپردازد و او را به عنوان کسی معرفی میکند که پایهگذار آسمانی دین و شرع است. همچنین به این نکته اشاره میکند که هیچ کس در عالم به مرتبه و جایگاه او نیست و آسایش و آرامش هر کسی در زیر سایه او قرار دارد.
شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
هوش مصنوعی: ای پادشاه! تو همان کسی هستی که آسمان بر اساس وجود تو استوار است. دینداری و پرورش شریعت به خاطر توست.
ای سایه حق تو به عالم کس نیستآسایش هر که هست در سایه تست
هوش مصنوعی: ای سایهی حقیقت، در این دنیا هیچکس آرامش ندارد، هر که آرامش مییابد، در سایهی توست.