شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از شب شاد و خوشحالی که برایش به ارمغان آمده صحبت می‌کند. او در انتظار کسی است که برایش عزیز و محبوب است و ابراز می‌کند که هرگز امید نداشت که این شخص به او برگردد. همچنین، او توصیف می‌کند که زیبایی و جذابیت این فرد شبیه آتش است و سوال می‌کند که چه چیزی یا چه نیرویی او را به سویش آورده است.
امشب بر من زمانه شاد آوردستحوراوش و مشتری نژاد آوردست
هوش مصنوعی: امشب زمانه برای من شادی آورده و با خود زیبایی و خوشقلبی را به همراه آورده است.
امید نبد مرا که آیی به برمای آتش رخ کدام باد آوردست
هوش مصنوعی: امید نداشتم که تو به آغوش من برگردی، ای شعلهی چهرهات، چه بادی تو را به من بازگرداند؟