شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به یادآوری عهد و پیمانی میپردازد که در آن دیگر نوشیدن می، شادی و خوشیهای زودگذر را فراموش کرده است. دل او از غم و اندوه عزیزانش خالی شده و به خاطر مصیبتهای فراوان آرامش خود را از دست داده است.
عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من هیچگاه تصمیم نگرفتهام که در دستم جام می (شراب) بگیرم و از خوشیهای زودگذر زندگی بهرهمند شوم. عهدی با خود دارم که به این کارها روی نیاورم.
دل از غم عیش و کامرانی برخاستاز بس که ماتم عزیزان بنشست
هوش مصنوعی: دل از خوشی و خوشبختی دور شد، چون به شدت غم از دست دادن عزیزان را حس کرد.