شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر نگران است که منفعت او به ضرر دیگری تبدیل شود و نام نیکی از او باقی نماند. او به جستجوی محبت و نزدیکی با محبوبش میپردازد و امیدوار است که دلش به عشق او دچار شود.
مگذار که سودم به زیان در برودو آوازه جورت به جهان در برود
هوش مصنوعی: نگذار که منفعت من به ضرر دیگری تبدیل شود و نام نیک تو در دنیا محو شود.
جانا ز پی بوس و کناری که نبودشاید که دل من به میان در برود
هوش مصنوعی: عزیزم، اگر نتوانی من را در آغوش بگیری و محبت کنی، شاید دل من به میان آن در رود و آرامش یابد.