شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد وصالی می‌افتد که باعث دلخوشی و محبت او بوده است. او از معشوق می‌خواهد تا از آن لحظه‌های زیبا و صمیمانه یاد کند و به یاد بیاورد که چگونه دل او را با محبتش شاد کرده است. شاعر همچنین به دوری و هجری که بین آن‌ها افتاده اشاره می‌کند و از بی‌صبری و درد ناشی از این جدایی سخن می‌گوید. به طور کلی، این اشعار گویای longing و میل به وصال و نزدیکی است.
وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟
هوش مصنوعی: کجا رفتهای ای کسی که با ناز و محبت به من توجه میکردی؟ کجا است آن دلگرمی که تو به خاطر من به خاطر رفتم؟
آن هجر که نام من فرو بردی هستوآن صبر که کام من برآوردی کو؟
هوش مصنوعی: آن جدایی که نام من را در خود گنجانده است، کجاست؟ و آن صبری که کام من را شیرین کرده بود، چه شده است؟