شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که شخصی با زیبایی و جذابیت خاصی به تصویر کشیده شده است. شاعر میگوید که تو تجسم زیبایی و جذبهای هستی که قلب ها را مجذوب میکند. همچنین، شاعر خود را کسی معرفی میکند که به سادگی میتواند ملامتها و سختیهای دنیا را به جان بخرد، در حالی که محبوبش اساس زیبایی و کمال است و حضورش به مانند قیامت جهانی را به ارمغان میآورد.
آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
هوش مصنوعی: تو همان کسی هستی که به زیباییهای گلستانی میماند و همچنین تویی که با جذابیتها و نازهایت دلها را به دست میآوری.
آنکس که ملامت جهانست منموانکس که قیامت جهانیست تویی
هوش مصنوعی: من کسی هستم که مورد سرزنش دنیا قرار گرفتهام و تو آن کسی هستی که در روز قیامت، جهانی را به دوش خواهی کشید.