شمارهٔ ۲۳ - قطران تبریزی

ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست

ملک تو همچو رنج بداندیش تو فزونرنج تو همچو ملک بداندیش تو بکاست

طبع تو پاک و جان تو پاک و تن تو پاکقول تو راست و رای تو راست و دل تو راست

از پادشاهی تو هرانکو فرار کردبر جای خویش خاسته بر جان پادشاست؟

خوشا ولایتا و بزرگا رعتیاکش پادشاه دادگر پاک پارساست

چون تو ملک براستی و داد کی نشستچون تو فلک بدانش و دولت کرا بخاست

تا مر ترا بتخت شهی بر نشاند بختشاخ ستم نرست و نسیم بدی نخاست

اندر بقای تست همه خلق را بقاچندان بقات باد که خورشید را بقاست