شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر برای پادشاه دعا می‌کند که دشمنان او همیشه در رنج و عذاب باشند و شادی و خوشبختی همیشه با او باشد. همچنین به نور و زیبایی چهره او اشاره می‌کند که باید همواره درخشان و جاویدان بماند. شاعر از ویژگی‌های مثبت او مانند دانش، فضل و generosity یاد کرده و آرزو می‌کند که دوری از غم و چشم‌زخم را برای او بخواهد.
جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
هوش مصنوعی: عزت و شکوه سلطنت بر جان دشمنان فرسوده باد و خوشبختی او همیشه در دلش محفوظ بماند.
در سرای دوشمنان او همیشه شیونستاز حدیث او جهان پر لؤلؤ منثور باد
هوش مصنوعی: در خانه دشمنان او همیشه صدای تیغ و فریاد هست و از سخنان او، جهان باید پر از مرواریدهای پراکنده باشد.
دیده ها روشن شود از طلعت پر نور اوجاودان اندر جهان آن طلعت پرنور باد
هوش مصنوعی: چشمان ما با چهره درخشان او روشن شود و آن چهره نورانی همیشه در این جهان باقی بماند.
سر به سر داد است و دانش سر به سر فضل است و جوددست غم زو بسته باد و چشم بد زو دور باد
هوش مصنوعی: تمام وجودش را در راه بخشش و علم گذاشته است، پس از علم و فضیلت آراسته است. بیگمان، غم و اندوه از او دور باشد و بدی و چشم زخم از او دور شود.