شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف ویژگی‌های خاص و برجسته‌ی یک شخص می‌پردازد که باعث شادی و خوشحالی دیگران می‌شود. وی به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از زیبایی و بخشش این فرد بی‌نصیب بماند و در واقع، هر که او را ببیند به طرب نمی‌افتد. شاعر همچنین بیان می‌دارد که اگر کسی به دنبال وفا و بخشش باشد، باید به او رجوع کند، زیرا او تنها کسی است که این ویژگی‌ها را به درستی ارائه می‌دهد. در نهایت، اشاره‌ای به اهمیت حضور این فرد در زندگی دیگران و تاثیر مثبت او بر روی روز و شب آن‌ها دارد، به طوری که در غیابش، روز به شب تبدیل نمی‌شود و برعکس.
بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از دیدن تو شادابی و خوشحالی نداشته باشد، جز شادی و خوشی که به خاطر تو ایجاد می‌شود، دل کسی چیز دیگری نمیخواهد.
کسی که بخشش و بخشایش تو دیده بودحدیث بخشش و بخشایش عرب نکند
هوش مصنوعی: کسی که کمال بخشش و فداکاری تو را تجربه کرده باشد، دیگر از جوانمردی و سخاوت افراد معمولی سخن نمیگوید.
جهان طلب نکند هرکه یافت در گه توکسی که دریا بیند شمر طلب نکند
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو سر بزند و تو را بیابد، دیگر چیزی از دنیا نمیخواهد. مانند کسی که دریا را دیده باشد، دیگر به دنبال چیزهای کوچک و ناچیز نمیرود.
اگر کسی بوفا و سخا نسب جویدبجز بدست و دل راد تو نسب نکند
هوش مصنوعی: اگر کسی به دنبال دوستی و بخشندگی باشد، تنها با داشتن دل و دست رفیقی چون تو میتواند نسبتی واقعی برقرار کند.
که را بخواهد یزدان حرام روزی کردبدست راد تو روزیش را سبب نکند
هوش مصنوعی: خداوند هر کس را که بخواهد از روزی محروم می‌کند، بنابراین شخص نیکوکار نمی‌تواند عامل روزی او باشد.
بقات بادا چندانکه هیچ مخلوقیز شب نسازد روز و ز روز شب نکند
هوش مصنوعی: همیشه باد و زندگی باقی باشد تا هیچ موجودی نتواند شب را به روز تبدیل کند یا روز را به شب برگرداند.