شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت فردی پرداخته است که دل شاعر را تسخیر کرده است. شاعر به موهای خوشبو و چهره‌ی زیبای او اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این زیبایی به قدری مشهود است که نمی‌توان آن را از دیگران پنهان کرد. همچنین ضمن ابراز عشق و دلبستگی، نگرانی خود را از جدایی و دشواری‌های ناشی از عشق بیان می‌کند و به نوعی از معشوق خود درخواست می‌کند که او را فراموش نکند. در نهایت، حسرت و نیاز به وصال را به تصویر می‌کشد.
دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که عشق من به تو به تأخیر افتاده و دل من به خاطر شمعی که برای تو روشن کردهام، زود خسته و دلزده شده است.
با چنان موی کز او مشک بشرمبا چنان روی کز او ماه خجل
هوش مصنوعی: با مویی که از آن، عطر مشک به مشام میرسد و با چهرهای که از زیباییاش، ماه شرمنده میشود.
نتوان راز نهان داشت ز خلقنتوان ماه بر اندود بگل
هوش مصنوعی: نمی‌توان رازهای درونی را از دیگران پنهان کرد، همانطور که نمی‌توان نور ماه را با گل مخفی کرد.
آنچنان ماه که بگذشته بر اوسه یک از سی شب و ده یک ز چهل
هوش مصنوعی: این بیت به وصف زیبایی و نور ماه اشاره دارد، به طوری که میگوید ماه در حال حاضر به اندازهای روشن و زیباست که از زمان شروع یک ماه کامل (سی شب) و ده قسمت از چهل روز گذشته است. به عبارتی، ماه در حال حاضر در اوج زیبایی خود قرار دارد.
تا همی جان و دل از من ببریوای تو گر نکنم منت بحل
هوش مصنوعی: ای کاش تو جان و دل مرا بگیری، ولی وای بر من اگر نتوانم از تو قدردانی کنم.