شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های تبریز و خانه‌اش می‌پردازد. او از باغ‌ها و گل‌ها و بوستان‌های پر از عطر تبریز سخن می‌گوید و به یاد همسرش که بر اثر مرگ از او جدا شده، غمگین است. او به ظلمی که نسبت به خود و همسرش روا داشته شده، اشاره می‌کند و در کل به یادآوری زیبایی‌ها و اندوه‌های زندگی می‌پردازد. شاعر همچنین به اهمیت تاریخی تبریز و شاهان آن اشاره می‌کند و آرزوی جاودانگی و امتیاز برای سرزمینش دارد.
به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
هوش مصنوعی: من در تبریز خانهای ساختهام و در آنجا با خوشحالی زندگی میکنم.
پر از بوستانش یمین و یسارپر از گلستانش یسار و یمین
هوش مصنوعی: این زمین به زیبایی‌های طبیعت آراسته است و در هر سمتی که نگاه کنی، باغهای گل و زیبایی‌های شگفتانگیز میبینی.
ز بس بوی فرخار وارش هواز بس نقش کابل مثالش زمین
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف زیبایی و خوشبویی هوای منطقهای اشاره دارد که به خاطر عطر و بوی خاص خود، یادآور دیگری است. همچنین به نقوش و زیبایی‌های زمین کابل اشاره می‌کند، که به نظر میرسد از لحاظ جذابیت و جلوههای طبیعی، بینظیر باشد. به طور کلی، شاعر به وصف زیبایی‌های طبیعی و خوشایند جوی اشاره می‌کند که احساسات مثبت را در انسان برمیانگیزد.
فراوان در او خورده میر اجلمی سرخ بر نرگس و یاسمین
هوش مصنوعی: در او بسیار از مرگ و سرنوشت کلامی وجود دارد که بر گلهای نرگس و یاسمن تأثیر میگذارد و زیبایی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد.
مرا همسر جان خود داشتیچو از مرگ در جانش آمد کمین
هوش مصنوعی: تو همسر جان خود را داشتی مانند کسی که به هنگام مرگ در دلش پنهانی نشسته است.
ز دست من آن ظالمان بستدندهمی خوانم از غم علی الظالمین
هوش مصنوعی: ظالمان از من چیزی را گرفتند و من از درد و اندوه به ظلم آنها شکایت میکنم.
از آن به بفر ملک بوالخلیلیکی ساختم بر در او زمین
هوش مصنوعی: دروازهای ساختم در سرزمین بوالخلیل که به این سرزمین ارتباط دارد.
دو آباد کردم بوقت دو شاهکه دانست قدرم همان و همین
هوش مصنوعی: در زمان دو پادشاه، دو سرزمین را آباد کردم که هر کدام به خوبی قدر و ارزش مرا شناختند و فهمیدند.
یکی شد یکی جاودان زنده بادجهان را امیر و مهان را امین
هوش مصنوعی: یک نفر به عنوان فرمانروای جاودان، بر جهان حاکم شد و نیکوکاران را محافظت می‌کند.