شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی صحبت می‌کند که با یک نگاه به دل او نفوذ کرده و آتش عشق را در وجودش روشن کرده است. این فرد هرگز نگاهی به شاعر نمی‌اندازد و به همین دلیل نمی‌خواهد دل او شاد شود. به طور کلی، شاعر احساسات عمیق و ناامیدی خود را نسبت به عشق و بی‌توجهی طرف مقابل بیان می‌کند.
آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
هوش مصنوعی: شخصی که با یک نگاه ناگهانی دل من را برد، آتشی شعلهور در وجودم بهوجود آورده است.
هرگز نکند سوی من خسته نگاهیاز آنکه نخواهد که شود شاد دل من
هوش مصنوعی: هرگز کسی که نخواهد دل من شاد شود، به من نگاهی خسته نمی‌اندازد.