شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، فصل خزان و تأثیر آن بر طبیعت توصیف شده است. باد خزان سبب زرد شدن بوستان و سردی هوا شده است. رنگ رزان به زیبایی خورشید می‌ماند و در این میان، میغی که بر کوه نشسته شبیه کوره‌ای است که خشت‌ها را می‌پزد. همچنین، شهریار جهان با ناز و دلربایی‌اش، دل‌ها را به خود جلب می‌کند. در دشت، ملاها از خون دشمن و رزان خود جام می‌سازند و با شادمانی زندگی می‌کنند و غم را مانند کژدنی از دل خود دور می‌کنند.
بوستان زرد شد ز باد خزانتا هوا سرد شد ز باد بزان
هوش مصنوعی: بوستان به خاطر وزش باد پاییزی زرد شده و هوا به خاطر این باد سرد گشته است.
گشت رنگ رزان چو رنگ زریرناگذشته بدست رنگ رزان
هوش مصنوعی: رنگ رزان به زیبایی رنگ زریر است، که هرگز به دست رنگ رزان نمیرسد.
میغ زی دست شه نهاده ز کوههمچو کوره سرای خشت پزان؟
هوش مصنوعی: چرا ابر را از دستان پادشاه به کوه انداختی، مانند کوره‌ای که خشت‌ها را می‌پزد؟
شهریار جهان نشسته بنازدل ربوده بجود ازین و ازان
هوش مصنوعی: پادشاه جهانی در جای خود نشسته است و با زیباییاش دل‌ها را به خود جلب می‌کند و از هر سو توجهها را به خود معطوف کرده است.
دشت کرده ملا ز خون عدوجام کرده ملا ز خون رزان
هوش مصنوعی: ملا از خون دشمنان، دشت را پر کرده و از خون کسانی که در راه دین مبارزه کردند، جامی ساخته است.
شاد و بی غم زیاد و دائم بادکژدم غم دل عدوش گزان
هوش مصنوعی: این عبارت بیانگر آرزوی شادی و بیغم بودن است. خواهان آن است که خوشحالی و بیدغدغهای دائمی باشد، و در عین حال، از غم و ناراحتی دور بماند. کژدم که نشانهای از خطر است، تداعیگر غم دل و مشکلات زندگی است که باید از آن دوری کرد.