شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک مجلس رونق و شادی می‌پردازد. شاعر به بهشت و حورالعین اشاره می‌کند و از شادی و زیبایی مجلس می‌گوید. در این مراسم، جام‌ها مانند حوض کوثر پر از می هستند و ساقی‌ها همچون حورالعین، زیبا و دلربا جلوه‌گری می‌کنند. مطربان در مجلس نشسته‌اند و چهره‌هایشان غمگین و زرد است، همچون عاشقانی بی‌قرار.
امیر عبدالله، رئیس این مجلس و مردان بزرگ زمین به چشم می‌آیند، و در سوی دیگر، شخصیت علمی و فرهیخته‌ای به نام بوالمعمر وجود دارد. او نیز همچون خورشید علم و دانش می‌تابد. شاعر با آرزوی شادی و عزت برای امیر و مملکتش، بر دلسردی دشمنان تأکید می‌کند.
شعر به نوعی عشق و حسادت را نیز بازگو می‌کند؛ حسادت به فرهاد و نصیحتی شبیه شیرین را بیان می‌کند. به‌طور کلی، این شعر جلوه‌ای از زندگی شاد و پررنگ و لعاب را به تصویر می‌کشد.
گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
هوش مصنوعی: اگر به بهشت و زیباییهای آن دست نیافتی، حالا این مجلس و محفل بینظیر امیر را ببین.
جام می را چو حوض کوثر دانساقیان را بسان حورالعین
هوش مصنوعی: شراب را مانند حوض کوثر تصور کن و ساقیان را به مثابه حورالعین ببین.
مطربان نشسته در مجلسزرد و گریان چو عاشق مسکین
هوش مصنوعی: خوانندگان در محفل عزا نشسته‌اند و به حالتی زرد و گریان هستند، مانند عاشق بیچارهای که غم عشق را به دوش دارد.
بر یکی سو امیر عبداللهآن خداوند مهتران زمین
هوش مصنوعی: امیر عبدالله، کسی است که بر زمین فرمانروایی می‌کند و از مقام و اعتبار بالایی برخوردار است.
وز دگر سوی بوالمعمر گردهست خورشید علم و دانش و دین
هوش مصنوعی: از طرف دیگر، در جایی که بوالمعمر قرار دارد، خورشید علم، دانش و دین در حال درخشیدن است.
تا برون آید از صدف لؤلؤتا بتابد از آسمان پروین
هوش مصنوعی: لؤلؤ (مروارید) وقتی از صدف خارج میشود، زیبایی و درخشش خود را نمایان می‌کند. همچنین، وقتی ستاره پروین از آسمان میدرخشد، زیبایی را به دنیا هدیه میدهد. این ابیات بیانگر آن است که ظهور زیبایی و درخشش نیاز به ظرفیتی دارد که آن را به نمایش بگذارد.
دولت و عز میر مملان باداو بشادی و دشمنش غمگین
هوش مصنوعی: ایجاد رفاه و عزت برای فرمانروای کشور، موجب شادی او باشد و دشمنش را غمگین کند.
او بدیدار میر عبداللهبر نهاده بکف می رنگین
هوش مصنوعی: او برای دیدن میر عبدالله، در دستش رنگینکمانی از رنگها دارد.
تا زمین باد شاد باد این زانتا زمان باد شاد باد آن زین
هوش مصنوعی: تا زمانی که زمین شاد و خوشحال است، این حال خوش و شادی همچنان ادامه خواهد داشت.
حاسد آن همیشه چون فرهادناصح این همیشه چون شیرین
هوش مصنوعی: حسود همیشه در حال غم و اندوه است، مانند فرهاد که به خاطر عشقش به شیرین تلاش می‌کند و رنج می‌کشد.