شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان موضوع عفو و بخشش خداوند می‌پردازد. شاعر به خسرو راد (شخصیت محوری) می‌گوید که خداوند تمامی آرزوهای او را برآورده کرده است. او از خداوند درخواست می‌کند که در نبردها و سختی‌ها او را یاری کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عفو خداوند بیشتر از گناهان انسان‌هاست و به همین دلیل، اگر یک‌بار خداوند کسی را بخشیده است، نباید دوباره او را مجازات کند. در کل، شعر موضوعیتی از بخشش و رحمت الهی را منتقل می‌کند.
ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
هوش مصنوعی: ای پادشاه جوان و خوشبخت، زمان نو مانند ماه نو در آغاز شب شوال، زیبایی و تازگی به وجود میآورد.
فرخنده باد بر تو و بر دوستان نواین مجلس پرآئین وین بزمگاه نو
هوش مصنوعی: برای تو و دوستانت در این مجلس باشکوه و این میهمانی تازه، آرزوی خوشبختی دارم.
هستی تو یادگار فریدون و همچو اوآئین نو نمائی هر روز و راه نو
هوش مصنوعی: وجود تو نشانهای از فریدون است و همانند او، هر روز در نمایش آیینی تازه و راهی نو به جلو میروی.
هر ساعتیت باد یکی شهر و گنج نوهر ساعتیت باد یکی تاج و گاه نو
هوش مصنوعی: هر لحظه برای تو، یک شهر و گنج جدید باشد و هر ساعت، تاج و زمانی نو به تو هدیه دهد.
کینت مخالفان ترا کرد بند نومهرت موافقان ترا کرد جاه نو
هوش مصنوعی: دشمنیهای مخالفان تو را در تنگنا قرار داد، اما محبت دوستانت به تو مقام و اعتبار بخشید.
هر روز دشمنان ترا داد رنج نوهر ماه دوستان ترا داد ماه نو
هوش مصنوعی: هر روز دشمنان تو با درد و زحمت تازهای تو را عذاب میدهند، و هر ماه دوستانت با آمدن ماه نو، شادی و امید جدیدی به تو میبخشند.
هر ماه نو بدست تو بادایسر جهانهم بسته هم گشاده نگین و کلاه نو
هوش مصنوعی: هر ماه نو به دست تو است و در تمام جهان، همه چیز به نوعی در اختیار توست، مانند نگین و کلاه جدیدی که همیشه در اختیار داری.