شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصی می‌پردازد که پس از رهایی از درد و رنج، با شجاعت و غرور وارد شهر شادی و خوشبختی شده است. او به جشن و سرور می‌پردازد و نشان می‌دهد که دشمنان او از پیروزی‌اش ناامید و خسته شده‌اند. شاعر تأکید می‌کند که این فرد با دلیری و قدرت خود، در واقع سبب شادمانی دیگران شده و هیچ‌کس به اندازه او در این جایگاه شجاع نیست. سرانجام، به تأثیر مثبت رهایی او بر محیط اطراف اشاره می‌شود و اینکه دشمنانش اکنون در عذاب و پریشانی هستند.
شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
هوش مصنوعی: در روزهای بهاری، زمانی که طبیعت در شکوفایی و زیبایی است، ارتش شادی و خوشبختی به پیروزی و موفقیت میرسد. وجود این فصل تازه و شاداب، مایه خوشحالی و سرزندگی است.
همیشه بادا دستش بدست ساغر و دستهرخ ولیش شکفته دل عدوش شکسته
هوش مصنوعی: همیشه باید در دستش ساغری باشد و چهره دوستش روشن و زیبا باشد، در حالی که دل عاشق او شکسته است.
همیشه باد دل آن کفیده چون دل پستهکه دل ندارد با او بدوستاری بسته
هوش مصنوعی: دل همیشه در تنگنای خود و کمعمق است، مانند پستهای که نمیتواند با دیگران رابطهای داشته باشد و به تنهایی زندگی می‌کند.
همیشه همچو فرشته ز مرگ بادا رستهکه فعلش آن فرشته است و رسمش آن فرشته
هوش مصنوعی: همیشه مانند فرشتهای باشد که از مرگ رسته است؛ زیرا کارش مانند فرشتگان است و رفتار و منش او نیز مشابه فرشتگان میباشد.
رونده بادا دولت بدو چو باز بمستهزمانه پیشش بر پای و او بتخت نشسته
هوش مصنوعی: همانطور که برندهای که در میدان مسابقه پیروز می‌شود، به خوششانسیاش ادامه می‌دهد، او نیز با اقبال و موفقیتی که دارد، به مقام و جایگاه بالایی رسیده و در اوج قدرت و ثروت قرار دارد.
ببزمش اندر بازار خوبرویان بستهبباغ دولتش اندر درخت شادی رسته
هوش مصنوعی: در میان بازار زیبا رویان، او را میبینم که در باغ خوشبختی خود، به درخت شادی سرسبز شده است.
ز تنش رنج رمیده ز جانش انده جستهزمانه یارش با دو ستاره بادش جسته
هوش مصنوعی: از بدنش رنج و از جانش غم دور شده و زمانه او را با دو ستاره به تندی میبرد.
به آب دولت بادا مدام رویش شستهسر محبش سبز و تن عدویش خسته
هوش مصنوعی: امیدوارم که همیشه به لطف و نعمت خدایی که دوستی را شاداب و زنده نگه میدارد، به عادتهای خوب و نیکوی خود ادامه دهد و دشمنانش دچار خستگی و ناتوانی شوند.