شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف ویژگی‌های یک شخصیت بزرگ می‌پردازد که به او سخاوت و قدرت را نسبت می‌دهد. او می‌گوید که این فرد با سخاوتش به دیگران نیکی می‌کند و در عین حال خود را نمی‌بیند. هرچند او در نظر مردم فرمانروایی قدرتمند است، اما به راحتی از سختی‌ها عبور می‌کند و در فضای بزم و مهمانی‌ها به دیگران کمک می‌کند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که این فرد همچون یوسف از زندان آزاد شده و به مراد دلش می‌رسد. به‌طور کلی، شعر به تصویر کشیدن عظمت و بزرگ‌منشی یک شخصیت سخاوتمند و توانمند می‌پردازد.
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیبچه آب جویم از جوی خشک یونانی
هوش مصنوعی: من از مقام تحقیق و بررسی مقامهای عالی چه دستاوردی دارم، آیا میتوانم از چشمه خشک یونانی، آب گوارایی بنوشم؟
برای پرورش جسم، جان چه رنجه کنمکه حیف باشد روح القدس به سگبانی
هوش مصنوعی: برای رشد و تربیت جسم و روح چه زحمتی بکشم در حالی که حق دارد روح مقدس مانند انسانی با شرافت باشد و نه همچون سگی کار کند.
به حُسن صوت چو بلبل مقید نظممبه جرم حسن چو یوسف اسیر و زندانی
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی صدای خود مانند صدای بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر جذابیتش مانند یوسف در اسارت زیبایی، گرفتار است. به عبارت دیگر، او به خاطر شیوایی و دلنوازی صدایش، خود را در بند زیبایی و جذابیت میبیند.
بسی نشستم من با اکابر و اعیانبیازمودمشان آشکار و پنهانی
هوش مصنوعی: من مدتی طولانی با افراد بزرگ و برجسته نشستم و آنها را هم به ظاهر و هم به باطن آزمایش کردم.
نخواستم ز تمنا مگر که دستورینیافتم ز عطاها مگر پشیمانی
هوش مصنوعی: من هیچ وقت از خواستهها و تمناها چیزی نخواستم، مگر اینکه دستوری از کسی نگرفتم و از بخششها نیز چیزی جز پشیمانی نصیبم نشد.