شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر به صفات و ویژگی‌های پادشاهی اشاره شده است که باید راستگو، پاک و با فضیلت باشد. او باید مانند زمین پایدار و مانند آسمان تابناک باشد. شاعر از این پادشاه می‌خواهد که با راستگویی و صداقت، مردم را خوشحال و دشمنان را ناراحت کند. این پادشاه باید ناشکیبا و بخشنده باشد و بین دوستان و دشمنان تفاوت قائل شود. در نهایت، شعر به فضایل و نیکی‌های پادشاه اشاره کرده و بر اهمیت استانداردهای اخلاقی او تأکید می‌کند.
ای همه رادی و راستی و درستییافتی از روزگار آنچه که جستی
هوش مصنوعی: هر چیزی که در زندگی جستجو کردهای، از روزگار آن را به دست آوردهای؛ اما تو همواره در پی خوشی و حقیقت بودهای.
زود بمستی رسد ز دست زمانههرکه ترا خواهد از زمانه بمستی
هوش مصنوعی: هر کس که تو را بخواهد، به زودی از اثرات زمان به حالتی مست و مسحور درخواهد آمد.
دولت تو محکم است و بخت تو پیر استرشته تدبیر بد کنش تو گسستی
هوش مصنوعی: سرنوشت تو استوار و قوی است، اما خوششانسیات قدیمی و کم توات است؛ تا راههای تدبیر و فکر خود را بد انتخاب کردی و به نتیجه نرسیدی.
با تو چخیدن چنان بود دگران راچون بره کو با پلنگ گیرد کستی
هوش مصنوعی: با تو بودن و همصحبتی کردن برای دیگران مانند آن است که برهای به دست پلنگ بیفتد.
شاخ سترگی بدست عدل بکندیروی بزرگی بر آب جود بشستی
هوش مصنوعی: یک شاخه بزرگ به دست عدالت شکسته شد و روی بزرگی بر آب بخشندگی نشسته است.
قیصر رومی بتو خراج فرستدسر بنهد گر بدو پیام فرستی
هوش مصنوعی: قیصر رومی برای تو خراج میفرستد و اگر پیامی برای او بفرستی، سرش را به احترام تو پایین میآورد.
باد تن تو درست و دولت تو راستچونکه تو با خلق راستی و دوستی
هوش مصنوعی: باد و حال روحی تو درست است و موقعیت و زندگیات صحیح و سالم است، چون تو با مردم راستگویی و دوستی را در پیش گرفتهای.