شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و تقدیر از فردی نیکوکار و با انصاف می‌پردازد که در روی زمین از بلای بخل دوری کرده و به سمت خوبی‌ها رفته است. او مانند سروی سرسبز در باغی از نعمت‌ها ریشه‌دار شده و به خوبی‌ها دست یافته است. این فرد به جز رضایت شاه و تحقق آرزوهای دیگران فکر نمی‌کند و هرچه او بخواهد به درستی تحقق می‌یابد. در واقع، هر کلمه و خواسته او تحقق پیدا می‌کند.
ای طبع تو سرشته ز رادی و راستیدور از روان تو کژی و نارواستی
هوش مصنوعی: ای نفس تو از راستی و راستی سرشته شده است و خارج از وجود تو هیچ کژی و ناروا وجود ندارد.
میرا خدای راست سوی راستان بودزانست راست کار تو دائم که راستی
هوش مصنوعی: خداوند، که حقیقت و راستی را میشناسد، همیشه به سمت راست و درست هدایت می‌کند، و به همین دلیل است که کارهای تو همیشه باید بر اساس راستی باشد.
چیزی که خواست بر تو ندید است خصم توبر هرکسی بدیدی چیزی که خواستی
هوش مصنوعی: آنچه را که تو میخواهی نمیبینی، دشمن تو هم هرگز آنچه را که خواستی نمیبیند.
از روزگار شاه فریدون تاکنونچون او بدین و دانش و دولت تو خاستی
هوش مصنوعی: از زمان شاه فریدون تا به حال، کسی مانند تو از نظر کمال، دانایی و قدرت به وجود نیامده است.
آنانکه از کژی که بحیلت بخاستنداز راستی و داد فروشان نشاستی
هوش مصنوعی: افرادی که برای دستیابی به منافع خود از راه نادرست استفاده کردند، از اصول راستگویی و انصاف کنارهگیری کردند.
اندر جهان فکندی هولی که هیچ شاهاز بیم تو برون نکند دست از آستی
هوش مصنوعی: در این جهان تو طوری وحشت و هیبت ایجاد کردی که هیچ پادشاهی از ترس تو جرأت نمی‌کند دستانش را از آستین بیرون بیاورد.