شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس دلشکستگی و صبوری اشاره می‌کند. او از کسی که مورد علاقه‌اش است، خواسته می‌شود تا اشتباهش را بپذیرد و عذرخواهی کند. شاعر خود را در حال انتظار برای این عذرخواهی می‌بیند و از درد و حسرتی که به همراه دارد، می‌گوید. در نهایت، او امیدوار است که آن شخص از کرده خود پشیمان شود و به عذرخواهی بپردازد.
خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
هوش مصنوعی: پرندهی خاموش، نمیگذارد که ناز و اطوار آن دختر ادامه پیدا کند. او که اشتباهی کرده، به خاطرش عذرخواهی خواهد کرد و دوباره برمیگردد.
من صبر کنم بحسرت و سوز و گدازتا آنکه گنه کرده بعذر آید باز
هوش مصنوعی: من صبر میکنم با حسرت و درد و اندوه تا زمانی که او به خاطر اشتباهش برگردد و عذرخواهی کند.