شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت تلاش می‌کند تا اندوه خود را پنهان کند و امیدوار است که چشمانش نتوانند این اندوه را برای دیگران نمایان کنند. او به نصیحت خردمندان گوش می‌دهد و با وجود زخم‌های ناشی از مشکلات زندگی، هر چه در توان دارد تلاش می‌کند تا با این دردها مقابله کند.
کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم
هوش مصنوعی: میکوشم که غمهایم را پنهان کنم و نگذارم که کسی آنها را ببیند، اما نمیدانم تا کی میتوانم این دو چشم را از نشان دادن احساساتم دور نگهدارم.
چون گفتهٔ بخردان همی بنیوشمبا زخم زمانه هرچه یکسر کوشم؟
هوش مصنوعی: چرا به گفتههای حکیمان گوش نکنم، در حالی که با زخم‌های زندگی هر چه تلاش میکنم، چیزی به دست نمیآورم؟