شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به شدت دلتنگی و ناراحتی خود را بیان میکند. او مانند شمعی در حال ذوب شدن است و بدون محبوبش نمیتواند به خوشی و لذت زندگی دست یابد. او از شراب و نشاط نیز بیمیل و بیعلاقه است چون حضور محبوبش را در کنار ندارد.
پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
هوش مصنوعی: من مانند شمعی هستم که بیتو در حال ذوب شدنم و تا صبح در این حالت میسوزم و با این حال ادامه میدهم.
نه سوی شراب دست یازم بی تونه سوی نشاط قد فرازم بی تو
هوش مصنوعی: بدون تو نه به سوی شراب میروم و نه به سوی شادابی و نشاط.