تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۲۵

گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
تا بر تو عروس من شود یکره شاهتا از غم تو شوم همی یکره شاه