تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۳۰

دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟آلوده ز شادی و ز غم پالوده