شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به می‌ر symbolizes ، بر اهمیت مهربانی و خوبی در برابر دشمنان و دوستان اشاره می‌کند. اگر می‌خواهی به سرزمین مقدس برسی، باید درختان آن را با محبت و دوستی آباد کنی. در جنگ، دشمن را شکست داده و برای دوستان خود با محبت و سخاوت رفتار کن. در زمان نبرد، زمین را بی‌دشمن کن و در زمان بخشش، دارایی‌های خود را بی‌هیچ دریغی به اشتراک بگذار. شاعر می‌گوید اگر نتوانی به کسی لطمه بزنی، پس باید به دشمنان ستم کنی و با بدخواهان به شدت برخورد کنی، اما در مقابل، با کسانی که به تو نیاز دارند، باید با لطف و محبت رفتار کنی.
آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت یک شخص اشاره دارد که دل شاعر را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. شاعر احساس می‌کند که هیچ چیز نمیتواند او را از عشق و محبت به آن شخص دور کند. زیبایی آن فرد به قدری است که شاعر حتی به فکر خیانت به این احساس نمیافتد.
چشمم ز مهر ماهش گشته بسان ابرجسمم ز عشق سروش گشته بسان موی
هوش مصنوعی: چشمم به زیبایی معشوقهام مانند ابر اشکبار است و بدنم از عشق به او مانند مو نرم و لطیف شده است.
اشک و رخم ز عشقش چون برگ در خزاناز عشق آن دو غالیه گیسو برنگ و بوی
هوش مصنوعی: اشکهایم به خاطر عشقش مانند برگهایی است که در فصل خزان میریزند، و موهای زیبا و خوشبویش یادآور عشق آن دو است.
از حسرت دو نار و دو گلنار او مراچون نار گشته چشم و چو دینار گشته روی
هوش مصنوعی: چشمم به خاطر حسرت دو نارنج و دو گل نرگسش مانند آتش شده و صورتم همچون سکه طلای درخشان جلوه می‌کند.
چون ماه کاسته شدم از عشق روی آنکهماه تمام سجده برد پیش روی اوی
هوش مصنوعی: وقتی از عشق محبوب کم شدم مانند ماه که در حال کاهش است، آن محبوب زیبا که همچون ماه کامل میدرخشد، پیش روی او با فروتنی و پرستش به زمین افتادم.