شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق او را از دایره عقل خارج کرده و به جمع دیوانگان پیوسته است. او احساس می‌کند که هیچ کسی به اندازه او در غم عشق معشوقش رنج نمی‌کشد. شاعر به طعنه‌هایی که ممکن است به او زده شود توجه داشته و با وجود اشک‌هایش، امیدی به شاد بودن پیدا کرده است. او همچنین اشاره می‌کند که نتوانسته از قید زیبایی معشوقش رهایی یابد و این عشق و درد او را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که از ابتدا در دلش غم عشق وجود داشته و این موضوع ناآگاهانه زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است.
عشقت از دایره عقل برون کرد مراداخل سلسله اهل جنون کرد مرا
هوش مصنوعی: عشقت به حدی مرا تحت تأثیر قرار داد که دیگر نمیتوانم با عقل و منطق خود فکر کنم و به نوعی در جمع دیوانگان قرار گرفتم.
در غم عشق بتان هیچ کسی چون من نیستنظری کن که غم عشق تو چون کرد مرا
هوش مصنوعی: در غم عشق معشوقان، هیچ کس مانند من نیست. اگر نگاهی به وضعیت من بیندازی، میبینی که عشق تو چه بلایی بر سرم آورده است.
من نبودم به غم عشق چنین به طاقتکمی لطف تو بسیار زبون کرد مرا
هوش مصنوعی: من به خاطر غم عشق اینقدر تحملم کم نبود، ولی محبت تو به قدری زیاد بود که مرا ضعیف و ناتوان کرد.
بامیدی که مگر طعنه زنان نشناسندشادم از اشک که آغشته بخون کرد مرا
هوش مصنوعی: امید دارم که شاید کسی متوجه نشود و به من طعنه نزند، اما من از اشکهایی که به خون آغشته شدهاند، بینهایت شاد هستم.
رسته بودم ز گرفتاری شیرین دهنانباز لعل تو مقید بفسون کرد مرا
هوش مصنوعی: من از آزار و دردسرهای عاشقانه فارغ شده بودم، اما زیبایی و جذابیت تو دوباره مرا به خود مشغول کرد و گرفتار کرد.
کم نشد بی لب شیرین تو جان کندن منوه که این شیوه ز فرهاد فزون کرد مرا
هوش مصنوعی: عشق و دلتنگی من به تو به قدری عمیق و طاقتفرساست که هیچ چیز نمیتواند آن را کاهش دهد. این وضعیت، حتی بیشتر از داستان فرهاد و شیرین بر من تاثیر گذاشته است.
ز ازل در دل من بود فضولی غم عشقفلک آشفته بدینسان نه کنون کرد مرا
هوش مصنوعی: از زمانهای دور، در دل من احساس عشق و غم وجود داشت و حالا که به این حالت آشفته و پریشان درآمدهام، به نوعی اسیر همان حس و حال قدیمیام شدهام.