شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق خود نسبت به محبوبش می‌پردازد. او می‌گوید که عشق به معشوق او را به شدت مجذوب کرده و از حال او بی‌خبر است. در عین حال، عشق او باعث آزار دلش شده و هر لحظه تصورات دردناک‌تری را به او انتقال می‌دهد. شاعر تأکید می‌کند که با وجود این آزارها، قدرت عشق او کم نشده و او همچنان به یاد محبوبش است. او خود را مانند کودکی می‌بیند که به سوی معشوق می‌دود و به سرمستی اشاره می‌کند که ناشی از عشق و یاد محبوبش است. در پایان، او به اشک‌ها و دردهای ناشی از آرزوی معشوق اشاره می‌کند که همانند جرعه‌ای از شراب می‌تواند قوی و عمیق باشد.
عشق حیران بتان سیمبر دارد مراچون بت از حالی که دارم بی خبر دارد مرا
هوش مصنوعی: عشق من به معشوقان زیبا و جذاب، مرا به حیرت واداشته است. به گونهای که خود معشوق نیز از حال و وضعیت من درخود بی‌خبر است.
مردم چشم تو دارد فکر صد آزار دلهر چه بر دل می رساند در نظر دارد مرا
هوش مصنوعی: مردم به چشمان تو توجه دارند و فکر میکنند که دل من را میآزارد. هر چیزی که بر دل من میگذرد، در نظر آنها آمده است.
نیست از مهر این که خونم را نمی ریزد فلکاز برای روزگاری زین بتر دارد مرا
هوش مصنوعی: فلک به خاطر محبت و عشق، خون من را نمیریزد، اما برای زمانی که از این بدتر برای من پیش خواهد آمد، نگرانتر است.
ساقیا سرمستیم از نشأه جام تو نیستاینچنین دیوانه سودای دگر دارد مرا
هوش مصنوعی: ای ساقی، حالت مستی که از نوشیدن جام تو به وجود آمده، این نیست که دیوانهوار به چیزی دیگر فکر کنم. دل من برای چیز دیگری شیدا شده است.
بر رهش بنشسته ام چون کودکان چابک سواردر رسد با جلوه و از خاک بر دارد مرا
هوش مصنوعی: در راه او نشستهام مانند کودکانی که با شتاب و نشاط سوارکارند؛ وقتی که با زیبایی و جلوهای خاص نزدیک میشود، مرا از زمین برمیدارد.
در روم در خانه بندم درش را چون حبابتا بکی چون باد دوران در بدر دارد مرا
هوش مصنوعی: در روم، در خانهام را میبندم و مانند حباب، در برابر وزش باد، درگیر مشکلات و چالشها هستم. نمیدانم تا کی باید این وضعیت را تحمل کنم.
همچو جام می فضولی چون نریزم اشک آلآرزوی لعل او خونین جگر دارد مرا
هوش مصنوعی: اگر مانند جام می در حالت فضولی باشم و اشک آرزویم را نریزم، دل من از درد عشق او به خون می نشیند.