شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که شهرت او به خاطر عشق به محبوبش است. او از محبوب می‌خواهد که به او توجه کند و از خود کم‌قدری نکند، چون افتخار او در humble بودن است. زیبایی محبوب باعث شهرت شاعر در میان مردم شده و عشق او به محبوب را در دنیا مشهور کرده است. شاعر می‌گوید که اشک‌هایش همانند باران بهاری است و دلش به یاد محبوبش در درد و رنج است. او احساس می‌کند که دلش مدت‌هاست گم شده و می‌خواهد محبوبش حال او را درک کند و در نظر بگیرد.
در عشق شهرتم سبب اشتهار تستبی اعتباریم جهت اعتبار تست
هوش مصنوعی: در عشق، محبوبیت من به خاطر توست و بیارزشی من به خاطر اعتباری است که از تو میگیرم.
از ذکر من چرا مه من عار می کنیاظهار خاکساری من افتخار تست
هوش مصنوعی: چرا به یاد من نیستی؟ من با افتادگی و humility به تو ادای احترام میکنم و این نشانهای از بزرگی و منزلت توست.
حسن تو گشته شهره عالم ز عشق منتا هست لوح هستیم آیینه دار تست
هوش مصنوعی: زیبایی تو به خاطر عشق من در بین مردم مشهور شده است، تا زمانی که وجود ما وجود دارد، تو همچنان همچون آینهای از آن هستی.
بر اشکباری مژه ام خنده می کنیگویا گلی تو وین مژه ابر بهار تست
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تو به من میخندی و گویی که من مانند یک گل هستم، در حالی که این مژهها مانند ابرهای بهار هستند.
دل را درون سینه اگر جا دهم رواستدردی که در دلست مرا یادگار تست
هوش مصنوعی: اگر بخواهم درون سینهام جایی برای دل قرار دهم، اشکالی ندارد. زیرا دردی که در دل دارم، یادگاری از توست.
عمریست گم شدست دل مبتلا ز منگویا اسیر سلسله مشک بار تست
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که دل بیمار من گم شده و به نظر میرسد که به زنجیرهای که از عطر مشک تو تشکیل شده، گرفتار شده است.
جانا مکن ز حال فضولی نظر دریغکان هم ز عاشقان سیه روزگار تست
هوش مصنوعی: عزیزم، نکن که در حال من فضولی کنی، که من هم از عاشقانی هستم که در این روزگار بد حال و روز خوبی ندارند.