شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و وجود انسانی می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که زندگی ما به جوهر عشق و دوستی وابسته است و روح ما از عشق معشوق شکل می‌گیرد. او جهانی دارد که از محبت آسمان بی‌نیاز است و نور آن از چهره معشوق می‌تابد. اگرچه تیر عشق ممکن است دردناک باشد، اما در حقیقت فقط نیکی‌ها از آن ناشی می‌شود. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زندگی ما به آب حیات وابسته است و آرزوهای ما میوه‌های پنهان در نهال عمر هستند. او به تفاوت‌ها در زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که همه‌ی خوبی‌ها در نهایت یکی هستند. در حقیقت، جستجوی منزل محبوب در دنیای ما ناشناخته باقی مانده است و هر کس در پی کشف آن است.
هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوستروح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست
هوش مصنوعی: زندگی ما به خاطر دوستی و عشق به اوست؛ اگر روح ما وجود دارد، به خاطر این است که او حیاتبخش ماست.
عالمی دارم که مستغنیست از مهر فلکروز و شب روشن ز مهر گلرخان ماه روست
هوش مصنوعی: من شخصی را میشناسم که به عشق و محبت آسمان وابسته نیست و روز و شب او تنها به خاطر زیبایی چهرههای معشوقهاش روشن و پرنور است.
گرچه ما را کشت تیر او ز بدحالی رهانداز نکویان در حقیقت هر چه می آید نکوست
هوش مصنوعی: هرچند که تیر عشق او ما را به زحمت انداخت و دردمند کرد، اما این درد و رنج ما را از دست انسانهای خوب نجات داد. در واقع، هر چیزی که به ما میرسد در اصل خوب و نیکوست.
قطع شد آب حیات از باغ عمر ما هنوزمیوه مقصود پنهان در نهال آرزوست
هوش مصنوعی: آب حیات و زندگی در باغ عمر ما به پایان رسیده، اما هنوز نتیجه و میوهی مورد نظر ما در درخت آرزوهایمان پنهان است.
بیش و کم تأثیر یک فیضیست در بزم وجودگر تفاوت در قدح باشد شراب از یک سبوست
هوش مصنوعی: تأثیر و تأثّر انسانها در زندگی به منبعی از فیض و رحمت بستگی دارد، و اگرچه ممکن است در ظواهر زندگی تفاوتهایی وجود داشته باشد، اما در اصل و منبع این نعمتها همه از یک جاست و همه به یک حقیقت متصلاند.
گر تجرد هم گزیند نیست بی شر نفس بدزهر کی زائل شود از مار گر افکند پوست
هوش مصنوعی: اگر فردی به دوری از دنیای مادی گرایش پیدا کند و به تجرد روی آورد، باز هم نمیتواند از شر نفس که مانند زهر است، رهایی یابد. همانطور که زهر مار با ریختن پوست او از بین نمیرود، نفس سرکش نیز به راحتی از بین نخواهد رفت.
منزل جانان فضولی کس نمی داند کجاستهر که می بینم ز سر کردست پا در جست و جوست
هوش مصنوعی: کسی نمیداند که منزل محبوب کجاست. هر کسی را که میبینم، به دنبال آن محبوب است و تلاش می‌کند او را پیدا کند.