شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: غزل دربارهٔ احساسات عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از رسوایی و فغان دل می‌گوید که ناشی از زخم‌های عشق است. او به خم ابرو و غمز‌های معشوق اشاره می‌کند و اینکه بدون عشق، زندگی بی‌معنا است. همچنین او بر روانی اشک‌هایش تأکید دارد که ناشی از دوری معشوق است و از داغ نهان دلش سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی خط سبز محبوبش از آب دیده‌اش اشاره کرده و می‌گوید که عشق در زندگی او باعث شور و نشاط است. در نهایت، او بیان می‌کند که همه‌ی این احساسات و تجربیات مستقیماً از عشق ناشی می‌شود.
اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث
هوش مصنوعی: اگر رسوا شوم، رسوایی من فریاد و شکایت به همراه دارد و این فریاد، ناشی از سوزش دل من است و این سوزش دل نیز به خاطر محبوبان است.
بغمزه خستیم دل چون نرنجم زان خم ابروچه می دانم ندارد ز خم ناوک جز کمان باعث
هوش مصنوعی: دل ما از غم و درد خسته شده است. نمیدانم چرا با نگاه معشوق، هیچ چیزی از تیر و کمان او نمیدانم، اما حتماً ناز و غمزهاش تأثیر زیادی دارد.
چه باشد گر بریزد خون چشم خون فشانم دلگرفتاری دل را گشت چشم خون فشان باعث
هوش مصنوعی: چه اتفاقی میافتد اگر اشک چشمانم را بریزم؟ از دل پر درد خودم، چشمانم مانند چشمهای از خون اشک خواهند ریخت.
درون غنچه تا گلبرگ نبود چاک کی گرددسزد چاک دلم را گر بود داغ نهان باعث
هوش مصنوعی: تا زمانی که درون غنچه، گلبرگ شکل نگرفته باشد، نمیتوان انتظار داشت که چاکی بر دل من ایجاد شود. اگر درد و احساس پنهانی وجود داشته باشد، شاید دل من را به چاک بیندازد.
خط سبزت ز آب دیده من رونقی داردبود نشو و نمایی سبزه را آب روان باعث
هوش مصنوعی: رنگ سبز تو از اشکهایم زنده و پرنشاط است، مانند گیاهی که با آب جریان پیدا می‌کند، رشد و شکوفایی مییابد.
سرم را سیل اشک از خاک راهت کاش برداردکه غوغای سکانت را شدست این استخوان باعث
هوش مصنوعی: ای کاش اشکهایم بتوانند سرم را از زمین راهت بردارند، زیرا این استخوان من، که در اینجا هست، باعث ایجاد هیاهوی افکارت شده است.
فضولی در جهان از عشق ذوقی هست با هر کسندارد جز مذاق عشق هستی جهان باعث
هوش مصنوعی: حضور عشق در جهان شوری خاص ایجاد کرده است، اما این شوق و ذوق فقط برای کسانی است که طعم عشق را چشیدهاند. عشق به جهان و وجود، سبب این حال و هوای خاص است.