شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و عاطفه عمیق شاعر نسبت به یک معشوق است. شاعر از زیبایی‌های معشوق با توصیف لب‌های لعل و شراب تلخ یاد می‌کند. او به اضطراب و نگرانی خود از جایگاهش نزد معشوق اشاره می‌کند، اما این اضطراب به وسیله‌ی دشنام‌هایی که از لب معشوق دریافت می‌کند، به آرامش تبدیل می‌شود. شاعر حتی از ذوقی که در دشنام معشوق می‌یابد، بسیار خوشحال است و جان خود را فدای لذت آن می‌کند. در پایان، شاعر از درد جدایی و هجران شکایت می‌کند و به نوعی نسبت به سرنوشت خود دلسوزی می‌کند.整体而言، شعر نشان‌دهنده‌ی عشق پرشور، رنج و زیبایی در روابط عاشقانه است.
ماه من کز لعل لب کامی به هر ناکام دادخواستم من نیز کام خود مرا دشنام داد
هوش مصنوعی: ماه من که با لبهایشان ناز و زیبایی را به دیگران میدهند، در حالی که من هم آرزوی به دست آوردن لذت و کامی را داشتم، اما به جای آن، با دشنامی که به من داد، ناامیدم کرد.
برد هوشم را بدشنامی لبش یا ساقیبهر مستی از می تلخی مرا یک جام داد
هوش مصنوعی: ساقی با بدنامی و فحش و لعنت، هوش و حواسم را برد. او برای کم کردن تلخی زندگیام، یک جام شراب به من داد تا مست شوم.
مضطرب بودم که آیا چیست قدرم پیش اواضطرابم را بدشنامی لبش آرام داد
هوش مصنوعی: در دل نگران و مضطرب بودم که آیا اهمیتی دارم در نظر او. اما لبخند و با زبانی تند و جدی او، آرامش را به من بازگرداند.
مردم از ذوقی که در دشنام آن لب یافتمجان فدای نشأه کان باده گلفام داد
هوش مصنوعی: مردم به خاطر شادی و لذتی که از توهین آن لب زیبا به دست آوردم، جانم را فدای نشأهای میکنم که آن شراب خوشرنگ را به من داد.
چیست جرم من که مخصوصم بداغ هجر کردآنکه بر خوان وصال خود صلای عام داد
هوش مصنوعی: چرا باید من تنها به خاطر جدایی رنج بکشم، در حالی که همان کسی که وعده دیدار به همه داده، مرا از خود دور کرده است؟
بس که هوشم برد گفتارش ندانستم که اووعده کشتن مرا یا مژده انعام داد
هوش مصنوعی: چنان مجذوب سخنان او شدم که نفهمیدم آیا او به من وعده کشتن میدهد یا خبر از پاداش و انعام میدهد.
با فضولی محنت ایام را کاری نماندبی خودی او را نجات از محنت ایام داد
هوش مصنوعی: فضولخرجی و دخالت در امور دیگران باعث می‌شود که رنجها و مشکلات زندگی را بهتر درک کنیم. در این میان، کسی که بیدلیل در کار دیگران سرک میکشد، به نوعی از رنجهای خود رهایی می‌یابد.