شمارهٔ ۱۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عشق و غم اشاره دارد. شاعر به زیبایی آرزو می‌کند کسی باشد که در دل غمی را برای معشوق خود داشته باشد و همواره یاد او را زنده نگه دارد. او به اهمیت دیدار با محبوب و وجود احساسی صادقانه در روابط اشاره می‌کند و بر این باور است که ثابت قدم بودن و غافل نبودن از مسیر عشق، ویژگی‌های مهمی برای درک عمیق عشق هستند. شاعر همچنین ابراز می‌دارد که حتی بی‌خبران نیز باید از حال دل او آگاه باشند و در نهایت، عشق واقعی را بدون هیچگونه خیالی از دیگران توصیف می‌کند.
خوش آنکه غم سیم‌بری داشته باشدوز غم همه‌دم چشم تری داشته باشد
هوش مصنوعی: خوشحالتر کسی است که دغدغهای از عشق و محبت داشته باشد تا اینکه هر روز به خاطر غمهای دیگر اشک بریزد.
صاحب‌نظر آنست که چون چشم گشایدبا ماه‌لقایی نظری داشته باشد
هوش مصنوعی: انسان خردمند کسی است که وقتی به دنیا مینگرد، همیشه به زیبایی و جاذبهها توجه می‌کند و با آنها ارتباط برقرار می‌کند.
ثابت‌قدم آنست که غافل ننشینددر کوی محبت گذری داشته باشد
هوش مصنوعی: کسی که در عشق ثابت‌قدم است، هرگز نباید غافل بماند و باید همیشه در مسیر عشق و محبت قدم بردارد.
هر بی‌خبری را چه کنم بنده آنمکز حال دل من خبری داشته باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که از حال من بیخبر است، برای من اهمیتی ندارد؛ من تنها به کسی ارزش میدهم که از وضعیت عاطفی و احساسی من آگاهی داشته باشد.
با هیچ هنر نیست پسندیده من کسگر عشق بورزد هنری داشته باشد
هوش مصنوعی: هیچ هنری نمیتواند مردم را به خود جذب کند، اگر کسی در عشق ورزیدن talent داشته باشد، در واقع هنری واقعی دارد.
سهلست فراغت سگ آنم که همیشهغمگین‌دل و خونین‌جگری داشته باشد
هوش مصنوعی: آسودگی و راحتی برای کسی آسان است که همیشه دلش غمگین و دردمند باشد.
جان نذر غم عشق تو کردست فضولیحاشا که خیال دگری داشته باشد
هوش مصنوعی: دل، برای عشق تو جان خود را فدای غم کرده و به هیچ عنوان تصور دیگری در سر ندارد.