شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی چالش‌های عاشقانه را به تصویر می‌کشد. شاعر در فراق معشوقش دچار رنج و درد است و از زیبایی‌های او می‌گوید. او در کنار معشوقش در مجلس، لحظات خوشی را تجربه می‌کند، اما ارتباط آن‌ها به خاطر ویژگی‌های مختلفشان، دردناک و مشکل‌ساز است. شاعر به انتظار نگاه معشوقش نشسته و غم و بلاهایی را که از دوری او متحمل می‌شود، بیان می‌کند. در نهایت، با ابراز محبت و خواسته‌ای از معشوق، به شکوه و ناامیدی خود اشاره می‌کند.
دوش در مجلس نگاری بود همزانوی منعیشها می کرد دل تا صبح از پهلوی من
هوش مصنوعی: دیشب در مجلس، زنی هم قد من بود که تا صبح در کنار من خوش گذرانی میکرد و دل من شاد بود.
یار وحشی طبع و من معتاد الفت چون کنمآفت من خوی او شد محنت او خوی من
هوش مصنوعی: علاقهای عمیق و بیخودی به یکدیگر داریم، اما طرز فکر و رفتار ما کاملاً متفاوت است. حال مشکل من این است که درد و مشکلات او به من نیز منتقل شده و زندگیام را تحت تأثیر قرار داده است.
چند می نازی فلک با ماه نو چندین منازباش تا پیدا شود ماه هلال ابروی من
هوش مصنوعی: چند وقت است که آسمان به ماه نو میبالد، اما تو هم کمی زیبایی کن تا ابروی هلالی من بیشتر نمایان شود.
بر رهش افتاده ام بگشاده چشم انتظاروه چه باشد گر کند گاهی نگاهی سوی من
هوش مصنوعی: من در راه او نشستهام و با چشمهایی باز به انتظار او هستم. چه اشکالی دارد اگر گاهی نگاهی به من بیندازد؟
چون توانم بی بلا باشم چنین کز هر طرفصد بلا آویخته بی زلفت از هر موی من
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم بدون دردسر باشم زمانی که از هر سو مشکلاتی به من روی آورده و هر کدام به نوعی به من نزدیک شدهاند، در حالی که بدون تو حتی از موهای سرم هم بلایی بر سرم آمده است؟
سوی من مگذر مبادا سر نهم بی اختیاربر رهت پای تو آزاری کشد از روی من
هوش مصنوعی: به سمت من نیا، مبادا که بدون اختیار من به تو نگاه کنم و پایت بخواهد به خاطر من آزاری ببیند.
گفتمش ای شه فضولی هم غلام تست گفتکیست او کی آمد و جان یافت جا در کوی من
هوش مصنوعی: به او گفتم: ای پادشاه، تو خیلی فضولی! اما او پاسخ داد: او کیست و چه زمانی وارد زندگی من شد که جای خاصی در کوچهام پیدا کرد؟