شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال یک عارف می‌پردازد که از قید و بندهای دنیا و مشکلات آن آزاد است. او زندگی‌اش را در آرامش و بی‌دغدغه می‌گذراند و به مسائل دنیوی و نگرانی‌های ناشی از آینده فکر نمی‌کند. به طور کلی، شاعر بر اهمیت رهایی از زنجیرهای زندگی دنیوی و رسیدن به آرامش ذهنی تأکید دارد.
دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
هوش مصنوعی: درد و رنج در دست است و مشکلات جهان مانند دایرهای است که انسان عارف کسی است که از آن دایره و محدودیتها خارج شده باشد.
همه عمر براحت گذراند اوقاتفارغ از دغدغه گردش گردون باشد
هوش مصنوعی: تمام عمر را در آرامش سپری کرده و زمان خود را با خیالی آسوده و دور از نگرانی‌های زندگی گذرانده است.
نه در آن فکر که آیا چه کنم چون سازمنه در آن قید که یارب چه شود چون باشد
هوش مصنوعی: به جای نگرانی درباره اینکه چه کار باید بکنم یا چطور عمل کنم، بهتر است ذهنم را از این مشکلات آزاد کنم و به نتیجهٔ کار فکر نکنم.