شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به تقسیم مردم به دو گروه اشاره دارد: علمای دانشمند و مردم جاهل. جاهلان از هنر و شعر بی‌خبرند و برای آنان گفتن شعر اشتباه است. شاعر از این موضوع گلایه‌مند است و احساس غم و دشواری می‌کند، زیرا تمام عمر خود را صرف کاری کرده که کسی به آن اهمیت نمی‌دهد.
دو گروهند خلق این عالمعلمایند و مردم جاهل
هوش مصنوعی: در این دنیا دو دسته از افراد وجود دارند: یک گروه دانشمندان و اهل علم هستند و گروه دیگر افرادی هستند که از دانش و آگاهی کافی برخوردار نیستند.
جاهلان شعر را نمی دانندزانکه هستند از هنر غافل
هوش مصنوعی: سخن سردگران هنر کمتجربهها را نمیشناسند زیرا از زیباییهای هنر بی‌خبرند.
پیش عالم خطاست گفتن شعربلکه ناشرع هرزه و باطل
هوش مصنوعی: گفتن شعر در برابر عالم نادرست است و فقط باعث انتشار افکار بیاساس و نادرست میشود.
آه ازین غم که هست در عالمامر من صعب کار من مشکل
هوش مصنوعی: این غم که در زندگیام وجود دارد، بسیار تلخ و دشوار است و کارهایی که باید انجام دهم، برایم سخت و به چالش کشنده است.
کرده ام صرف عمر عمر در کاریکه باو نیست هیچ کس مایل
هوش مصنوعی: من زندگیام را صرف کاری کردهام که هیچکس به آن تمایل ندارد.