شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان لطافت و بی‌آلایشی روح کودکانه در آغاز زندگی می‌پردازد. او تأکید می‌کند که باید از کارهای بیهوده دوری کرد و به یادگیری علم و ادب اهمیت داد. زیرا هر چه بر صفحه دل کودک نقش ببندد، دیگر تغییر آن برای عقل ممکن نیست. لذا نباید فکر کرد که این نقش‌ها قابل تغییرند، چرا که دل کودک چون لوحی است که به آسانی تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
هوش مصنوعی: چهره دل مانند یک لوح سفید و بیغش است که احساسات و افکار پاک و سادهی کودکانه را در آغاز زندگی به نمایش میگذارد.
ز کارهای عبث منع کن مشو غافلطریق علم و ادب یاد ده مکن اهمال
هوش مصنوعی: از کارهای بیهوده پرهیز کن و بیتوجه نباش. راه علم و ادب را به دیگران بیاموز و بیفکری نکن.
که هر چه گشت رقم بر صحیفه دل اودگر تغیر آن هست پیش عقل محال
هوش مصنوعی: هرچه بر دل او نوشته شود، تغییر آن برای عقل غیرممکن است.
گمان مبر که بنقشی دگر شود قابلصحیفه که ز نقشی شد است مالامال
هوش مصنوعی: نگران نباش که این ورق قابل تغییر شود، چرا که همین حالا هم از یک تصویر پر شده است.