شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به فلک (زمان یا سرنوشت) اعتراض می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس از شرّ تو در امان نیست. او از فلک می‌خواهد بگوید چه تدبیری باید بیندیشد که به او آسیبی نرسد. فلک در پاسخ می‌گوید که او بی‌گناه است و نباید متعرض او شود. شاعر تأکید می‌کند که او کسی نیست که بی‌دلیل رنج دیگری را برتابد و از فلک می‌خواهد که به بی‌دلیل اذیتش نکند. اگر فلک بخواهد او را رنجانی کند، بهتر است بر دنیا دل نبندد و از عواقب آن پرهیز کند. او همچنین ذکر می‌کند که نباید به مقام و منصب وابسته باشد و از درد دل درباره‌اش نگران شود. شاعر در پایان به پاکان اشاره می‌کند و می‌گوید که باید به حقوق یکدیگر احترام گذاشت.
تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
هوش مصنوعی: دوش به آسمان اعتراض کردم و گفتم که هیچ‌کس از حملات تو در امان نیست.
کدام شیوه گزینم چه کار گیرم پیشکه عاقبت نرسانی مرا زیانی ازان
هوش مصنوعی: کدام راه را برگزینم و چه اقدامی انجام دهم که در نهایت به من ضرر نرسانی؟
فلک ز روی غضب تند گشت و داد جوابکه بی گناه تعرض بحال من مرسان
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر خشمش به شدت تند شده و پاسخ میدهد که به من بدون علت آسیب نرسانید.
من آن نیم که ز من بی جهت کسی رنجدتعرضی که مرا هست بی وسیله مدان
هوش مصنوعی: من کسی نیستم که بدون دلیل کسی را بیازارم؛ بنابراین اگر کسی به من آسیب بزند، محتاطانه به او پاسخ نمیدهم.
گر از میانه چو خط دایره کنار گرفتکه از کنار بنقطه کشیدمش بمیان
هوش مصنوعی: اگر از وسط دایره یک خط بکشند و آن را به کناری ببرند، به نقطهای که از آن خط کشیده شده است، نزدیکتر میشود.
گر از تعرض بیداد من حذر داریتوکلی کن و بردار دل ز کار جهان
هوش مصنوعی: اگر از آزار و ظلم من ترس داری، به خداوند توکل کن و دلت را از مشکلات و دنیای اینجا خالی کن.
مشو مقید منصب مبین ملالت عزلمخواه فایده در عمل مکش نقصان
هوش مصنوعی: در زندگی خود به دنبال قدرت و مقام نباش، زیرا ممکن است به ناامیدی و خستگی منجر شود. اگر در کارهایت برکت و فایدهای وجود نداشته باشد، هیچ نقصی در انجام آن کار نیست.
ترا نظایر و اقران گروه پاکانندنگاه دار حدود نظایر و اقران
هوش مصنوعی: دوستان و همنَفسهای تو از میان پاکان و نیکوکاران هستند، پس باید حدود و قوانین این نیکوکاران را رعایت کنی.