شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و آسیب پای شهریار عادل و بزرگ سخن می‌گوید. او توضیح می‌دهد که آسیب پای پادشاه به دلیل برخورد با چرخ فلک (سرنوشت) است. شاعر به عظمت و مقام شهریار اشاره کرده و ابراز همدردی می‌کند. او حتی سوگند می‌خورد که این درد بر دلش اثر گذاشته و آرزو می‌کند که بلای پای پادشاهی بزرگ بر سر بندگان نازل نشود. به طور کلی، شعر نوعی ابراز وفاداری و همدردی با پادشاه و نگرانی از سرنوشت اوست.
از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهانآسیب و درد یافته پای خدایگان
هوش مصنوعی: شنیدم که ناگهان، سرنوشت دچار آسیب و درد شد، آن هم برای کسی که مقام بلندی دارد.
ای شهریار عادل و دارای دادبخشای شهسوار باذل و میر جهان ستان
هوش مصنوعی: ای پادشاه عادل و بخشنده، ای فرمانروای بزرگ و شجاع که به دیگران کمک میکنی و دنیا را در دست داری.
تو پا بچشم چرخ نهادی از آن سببآسیب دید پای تو از چشم فرقدان
هوش مصنوعی: تو با ناز و زیبایی خود توجه دیگران را جلب کردهای و به همین دلیل در اثر حسادت و بیماری چشم مردم، دچار آسیب شدهای.
یا خواست آسمان که ببوسد رکاب توشد خسته پایت از اثربوس آسمان
هوش مصنوعی: شاید آسمان خواسته بود که رکاب تو را ببوسد، اما این باعث شده که پای تو از اثر بوسههای آسمان خسته شود.
سوگند باسر تو که از درد پای توباشد مرا شراره به دل نیشتر بجان
هوش مصنوعی: به خاطر سوگندی که به سر تو خوردهام، دردی که از پای تو نشأت میگیرد، باعث شعلهور شدن آتش در دل من شده است.
خواهم بپایمردی دعوت که کردگاربخشد بلای پای تو بر فرق بندگان
هوش مصنوعی: میخواهم به سراغ مردی بروم که خداوند بر او مصیبت و سختی را به خاطر تو نازل کرده است.